Wspólnoty Kapłańskie Jezus Caritas i ich zadania misyjne

Po tej modlitwie zadrżało miejsce, na którym byli zebrani, wszyscy zostali napełnieni Duchem Świętym i głosili odważnie słowo Boże. Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne. (Dz 4,31-32).

Drodzy Bracia,

w solidarności z biskupami, którzy zebrali się na Synodzie Amazońskim, my – Wasi współbracia z międzynarodowej Wspólnoty Kapłańskiej Jezus Caritas spotkaliśmy się w Korei Południowej w pięknym i spokojnym miejscu – domu rekolekcyjnym Sióstr Najświętszego Serca Maryi. Codzienne nabożeństwo, celebracja Eucharystii, czytanie Ewangelii i dzień pustyni stały się ważnym czasem spotkania z Jezusem, ale także ze sobą nawzajem. Podczas naszego pobytu cieszyliśmy się koreańskim jedzeniem i byliśmy zadowoleni z gościnności młodej i żywotnej wspólnoty Sióstr Najświętszego Serca Maryi.

W naszym liście chcemy zachęcić Was do ożywienia wzajemnego braterstwa, myślenia o budowaniu nowych wspólnot kapłańskich i poszukiwania twórczych możliwości, jak również zaprosić do ponownego zmyślenia nad misyjnym aspektem naszych bractw, który jest cechą każdej wspólnoty. Pamiętajmy też, że dobrze funkcjonujące braterstwo jest szczególnym darem Boga.

Wdzięczność i troska o starszych naszych współbraci

Zasadzeni w domu Pańskim
rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.
Wydadzą owoc nawet i w starości,
pełni soków i zawsze żywotni (Ps 92, 14-15).

Gdy braliśmy udział w spotkaniu Międzynarodowym Wspólnot Kapłańskich w Cebu (2019), wszyscy bardzo wyraźnie zdaliśmy sobie sprawę, że członkowie Bractw w świecie zachodnim stają coraz starsi, a wspólnoty coraz mniej liczne. Starzenie się jest procesem dojrzewania. Nasi starsi bracia są zatem cennymi darami dla naszych wspólnot. Są lojalni w kapłańskim braterstwie w swoich wspólnotach kapłańskich. Chcemy Wam wyrazić wdzięczność z głębi naszych serc za Waszą obecność wśród nas. Dzięki Wam wielu z nas usłyszało o osobie i dziele Brata Karola i odnalazło drogę do wspólnot Jezus Caritas. Wy staliście się kanałami, którymi Jezus zaprowadził każdego z nas do wspólnot kapłańskich Jezus Caritas.

Wielu z Was wyjechało w świat, aby głosić Dobrą Nowinę o Jezusie, podobnie ja czynił to brat Karol, a jako kapłani Donum Fidei sprowadziliście Wspólnoty Jezus Caritas do Ameryki, Azji i Afryki. Bez względu na ciężar starości wielu z Was dokłada wszelkich starań, aby być obecnym na jak największej liczbie spotkań Bractwa. Wasza lojalność jest dla nas przykładem, który chcemy naśladować.

Drodzy Starsi Bracia, zapewniamy, że bardzo cenimy Waszą obecność wśród nas. Naszą potrzebą jest Was słuchać i uczyć się mądrości i czerpać z Waszego doświadczenia braterstwa. Jesteśmy wdzięczni za Wasze wsparcie modlitewne, które pomaga nam w przeżywaniu braterstwa oraz zapewniamy o naszej modlitwie za Was przez wstawiennictwo brata Karola.

Wszyscy jesteśmy zaproszeni do dostrzegania i poświęcania większej uwagi naszym starszym braciom: odwiedzania ich, informowania ich o życiu we wspólnocie, świętowania ich urodzin i rocznic święceń oraz dzielenia się radością i smutkami. Wielu z nas już się tym wszystkim zajmuje i zachęcamy, aby kontynuowali swoją posługę.

Doświadczenie entuzjazmu i witalności młodszych współbraci jako wielkie ubogacenie dla wspólnoty

Niechaj nikt nie lekceważy twego młodego wieku,
lecz wzorem bądź dla wiernych w mowie,
w obejściu, w miłości, w wierze, w czystości! (1 Tm 4,12)

W niektórych krajach, zwłaszcza w Azji i Afryce, nasze Kapłańskie Wspólnoty Jezus Caritas – zyskały nowych członków. Młodzi kapłani dołączają do nas, aby podążać śladami brata Karola. Ich przyjście napełnia nas radością i dziękujemy Bogu za ożywienie nas ich młodzieńczą witalnością i entuzjazmem. Jest to wyraźny znak, że duchowość brata Karla jest nadal bardzo aktualna i fascynująca.

Nowi i młodzi członkowie są darem i wielką łaską, ale także wyzwaniem. Przede wszystkim chcemy ich szczerze powitać i otworzyć na nich na nasze serca. Jesteśmy również zaproszeni do przemiany naszych wspólnot w miejsca, w których mogą otrzymać hojne wsparcie ze strony doświadczonych współbraci. To dla nas ważne zadanie, aby się nimi opiekować i pomagać im w często trudnym przejściu od życia chronionego w seminarium do wielkich wyzwań konkretnej posługi duszpasterskiej. Ważne jest, aby znaleźli wśród nas współczujących i kochających mentorów, aby poznali ducha Karola de Foucaulda i naszej konkretnej wspólnoty kapłańskiej.

Nowi członkowie naszych bractw są zawsze darem od Boga, ale nasze świadectwo życia i nasze otwarcie na nowych współbraci również znacznie przyczyniają się do wzrostu wspólnot kapłańskich. W Brazylii nasi bracia podejmowali wiele działań, aby umożliwić seminarzystom odkryć piękno i aktualność duchowości brata Karola. Powinniśmy promować tego rodzaju inicjatywy, które ukazują nasz sposób życia i są zaproszeniem dla nowych członków, aby dołączyć do wspólnoty. Jesteśmy przekonani, że nasze doświadczenia bycia w kapłańskiej wspólnocie są cennymi skarbami, których nie możemy zatrzymać tylko dla siebie. Musimy podzielić się naszym doświadczeniem, że doświadczenie bycia w kapłańskiej Wspólnocie Jezus Caritas może nam pomóc stać się dobrymi kapłanami diecezjalnymi.

W diecezjach, w których kapłani z różnych stron świata przyjeżdżają do pracy duszpasterskiej lub na studia, nasze wspólnoty są zaproszone do okazania szczególnej gościnności, do integrowania gości z braćmi za naszych lokalnych wspólnot, zwłaszcza jeśli są już członkami Wspólnot Jezus Caritas. Nie chcemy przegapić tej okazji, aby żyć z nimi braterstwie ponad granicami. Wzywamy was, bracia, abyście jako pierwsi zbliżyli się do nich i poświęcili im pełną miłości uwagę.

Jamais arrière – nigdy nie wracajcie, ale wytrwajcie w wierze

Znam twoje czyny, miłość, wiarę, posługę i twoją wytrwałość,
i czyny twoje ostatnie liczniejsze od pierwszych (Ap 2,19)

Na światowym kongresie w Cebu stało się oczywiste, że w niektórych z naszych wspólnot nie zawsze udaje się dochować wierności wszystkim ważnym dla duchowego rozwoju naszych wspólnot elementom. Dlatego nigdy nie jest dosyć podkreślania znaczenia i konieczności codziennej adoracji eucharystycznej, comiesięcznego dnia pustynnego, studiów życia, comiesięcznych spotkań i wspólnego studiowania Ewangelii. Chcemy podziękować i pogratulować wszystkim tym braciom i wspólnotom, które są wierne filarom duchowości Brata Karola. Drodzy Bracia, zachęcamy was, abyście wytrwali w wierności zasadom życia istnym dla duchowości Brata Karola, która jest błogosławieństwem dla nas wszystkich.

A Was, bracia, którzy walczycie o tę lojalność, usilnie prosimy, abyście nigdy nie porzucili tego, co już robicie. Motto rodziny brata Karla brzmiało „Jamais arrière”, „nigdy nie wracaj”. Powiedział, że kiedy się otwieramy, nigdy nie możemy wrócić do stanu pierwotnego zamknięcia. Dzięki duchowemu wsparciu błogosławionego Karola de Foucaulda i własnej determinacji możemy pewnego dnia osiągnąć pełną wierność w praktykowaniu zasad jego życia. Dlatego nikt nie powinien rezygnować z tego, co już odkrył!

Ze względu na duże odległości, izolację i brak środków finansowych wielu braci nie może regularnie uczestniczyć w spotkaniach braterskich. Ponieważ trudno jest wzrastać duchowo bez regularnych spotkań braterskich, pilnie prosimy Was, drodzy bracia, o bardziej kreatywne radzenie sobie z tą sytuacją. W obszarach, w których spotkania kapłanów nie są możliwe, tworzenie wspólnoty z innymi członkami duchowej rodziny brata Karla może być nie tylko owocną alternatywą, ale także cenną szansą

Bractwo wzywa do misyjnego zaangażowania

„Następnie wyznaczył Pan jeszcze innych
siedemdziesięciu dwóch i wysłał ich po dwóch
przed sobą do każdego miasta i miejscowości,
dokąd sam przyjść zamierzał” (Łk 10,1).

Jako misjonarze – kapłani diecezjalni podążający za bł. Bratem Karolem, jedną ze specyfiki naszej działalności misyjnej jest budowanie braterstwa, trwanie w miłości braterskiej i rozumienie siebie nawzajem jako uniwersalnych braci. Inną cechą naszego misyjnego zrozumienia jest wykorzystanie zasobów duchowych dostępnych w naszych wspólnotach Jezus Caritas dla naszego duchowego dojrzewania. Konieczne jest zwracanie uwagi na nasze życie duchowe, jeśli nasze wysiłki misyjne mają przynieść owoce.

Omawiając misję na kongresie Cebu w styczniu tego roku, chcielibyśmy zachęcić Was do odpowiedniego zaangażowania misyjnego. Zapraszamy Was do podejmowania licznych działań misyjnych, w które już jesteście zaangażowani podczas swoich spotkań i zgromadzeń. Refleksja nad projektami misyjnymi, wzajemne słuchanie narracji o swoich doświadczeniach i uczenie się na podstawie własnych historii życia z pewnością wzbogaci i ożywi zapał misyjny.

Podziękowanie

Dziękujemy Filipowi i wszystkim koreańskim Braciom za gościnę, Arthurowi Charlesowi za pełnienie przez ostatnie sześć lat funkcji odpowiedzialnego dla obszaru Azji oraz wspólnocie Sióstr Najświętszego Serca Maryi za ich udzielającą się radość, za wszelką okazaną nam życzliwość i troskę. Jesteśmy również wdzięczni młodszym braciom i siostrom oraz braterskiej wspólnocie świeckich za ich wizytę i ofiarowane nam dary.

Korea Południowa, Gongju, Dom Rekolekcyjny Sióstr Najświętszego Serca Maryi (18.10.2019)

Wasi Bracia z Międzynarodowej Wspólnoty Odpowiedzialnych
od l.: Honoré SAVADOGO, Fernando TAPIA, Eric LOSADA, Matthias KEIL

PDF: Brief aus Korea poln.

Deja una respuesta

Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *

*

Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.