Brief van Cebu, januari 2019, algemene vergadering

Uitgelicht

Van 15 tot 29 januari 2019 hebben wij van de Heer een buitengewoon geschenk ontvangen, de Internationale Bijeenkomst van de Fraterniteit Jesus Caritas op de Filipijnen. In Cebu, in het « House of Prayer » van Talavera, hebben wij een heel mooie ervaring van universele fraterniteit beleefd in het licht van het thema: « Missionaire diocesane Priesters geïnspireerd door het getuigenis van Charles de Foucauld ».

Wij zijn de priesterfraterniteiten Jesus Caritas van de Filipijnen uiterst erkentelijk, evenals de diocesane Kerk van Cebu, vertegenwoordigd door haar herder Mgr José PALMA, die ons genereus hebben onthaald. Wij waren met 42 broeders samen, komende uit Afrika, Amerika, Azië en Europa, elk met zijn taal, zijn cultuur, zijn geschiedenis, zijn ervaringen, zijn getuigenissen… het was een mooie manifestatie van de Geest van Pinksteren.

Wij hadden het geluk om het volk van God van Cebu te ontmoeten tijdens de deelname aan de zondagse eucharistievieringen. De feesten « del Señor Santo Niño » en « San Sebastian » lieten ons een volk van God ontdekken dat zijn geloof viert met een aanstekelijke vreugde.

Twee gebeurtenissen hebben ons verblijd of bedroefd tijdens deze bijeenkomst: de bevrijding van onze broeder Denis SEKAMANA in Rwanda na een lange periode van gevangenschap en de aanslag van 27 januari in de kathedraal van Jolo die meer dan twintig doden en meer dan 80 gewonden veroorzaakte. We blijven bidden voor al deze slachtoffers en voor de komst van vrede.

DE REALITEIT CONTEMPLEREN

De internationale equipe heeft op een efficiente wijze de activiteiten van de Bijeenkomst gecoördineerd door een werkwijze in drie stappen : de realiteit contempleren, onderscheiden en zich engageren. Wij zijn gestart met het beluisteren van de realiteiten waarin onze fraterniteiten leven in hun diverse landen.

In de samenleving

  • De rijkdom is meer en meer ongelijk verdeeld. Rijken worden steeds rijker, terwijl de armen vastzitten in hun miserie.
  • De armen strijden om hun rechten te verdedigen, maar zij zijn de eerste slachtoffers van geweld en van de traffic van allerlei aard die het gevolg is van de miserie.
  • Het misprijzen van mensen voor de leefomgeving en de uitbuiting van de hulpbronnen van de planeet hebben geleid tot een ernstige ecologische crisis, waarvan de armen de eerste slachtoffers zijn.
  • Er ontwikkelt zich een migratie veroorzaakt door geweld en door onzekerheid en dit terwijl de rijke landen hun grenzen sluiten.
  • In sommige landen wordt de mogelijkheid vanwege de regeringen om de problemen op te lossen twijfelachtig doordat nationalistische en xenofobe partijen naar de macht grijpen.
  • In andere landen hebben groepen extremisten de gemeenschappen verdeeld en verspreiden zij schrik en wantrouwen in het hart van de bevolking.
  • De islam wordt doorkruist door tegenstrijdige bewegingen en in sommige landen ontwikkelen zich fundamentalisme en terrorisme. Zowel christenen als moslims lijden eronder.
  • Er is evenwel een groeiende creativiteit in de diverse Ontwikkelingsorganismen om een antwoord te bieden op de grote uitdagingen: het verdedigen van de mensenrechten, de immigratie, de ecologie, de solidariteit met de armen en het samenleven van verschillende culturen.

In de Kerk

  • In sommige landen vermindert het aantal christenen en er ontwikkelt zich een onverschilligheid t.a.v. godsdienst en Kerk. De secularisatie en het schandaal van het kindermisbruik door priesters en bisschoppen hebben deze situatie nog versterkt.
  • Maar heel wat tekenen van hoop zijn ontstaan met de exhortatie van Paus Franciscus « Evangelii Gaudium ».
  • Deze exhortatie leidt de Kerk op een nieuwe missionaire weg die aansluit bij de verwachtingen van de mensen, trouwer ook aan het Evangelie.
  • Wij worden erin uitgenodigd om in eenvoudig te leven, dichter bij de armen en om naar de « periferie » te trekken.
  • Wij stellen de opkomst vast van leken die meer geëngageerd zijn in hun geloof en die op hun beurt evangelisatoren worden.
  • Wij worden opener voor de dialoog met leken en ook met gelovigen uit andere (christelijke) confessies of andere godsdiensten..
  • Wij voelen de nood aan nieuwe pastorale initiatieven te ontwikkelen om kleine basisgemeenschappen te vormen die het zaad van het Evangelie kunnen laten groeien bij alle uitdagingen waaraan de mensen het hoofd moeten bieden.

In de fraterniteiten

  • Het ledenaantal van een aantal fraterniteiten vermindert en de leden worden ouder.
  • In veel fraterniteiten worden de levensherziening en de woestijndag niet gepraktiseerd. Het is een uitdaging waaraan iets moet gedaan worden!
  • De fraterniteiten zijn groeiend in de landen van het Zuiden.
  • Er bestaat een goede communica-tie tussen de frater-niteiten van het Noorden en deze van het Zuiden.
  • Het leven in de fraterniteiten wordt bevorderd door onze maandelijkse ontmoetingen.
  • De fraterniteiten beleven ook gedeeltelijk de eucharistische aanbidding.
  • Het verlangen naar nabijheid met de armen is een prioriteit bij onze engagementen.

DE CRITERIA VAN ONDERSCHEIDING

De dagelijkse meditaties, de conferenties en het delen van elkaars ervaringen hebben ons geholpen om te onderscheiden hoe al de overwogen realiteiten kunnen verdiept worden.

Emmanuel ASI en Honoré SAVADOGO hebben ons dagelijks geholpen bij het bemediteren van het evangelie van de dag en gedachten van Broeder Charles. Het eerste heeft ons uitgenodigd om het appel van Christus te verwelkomen en onze harten te openen voor onze gemarginaliseerde broeders en zusters; het tweede om van dichterbij in het voetspoor van broeder Charles te gaan.

De conferenties van Maurício da SILVA, van Jean François BERJONNEAU en van Manolo POZO OLLER hebben er ons toe geleid om de missionaire fundamenten van onze zending en de missionaire spiritualiteit van Broeder Charles en van Paus Franciscus te herontdekken. Het was meteen een uitdrukkelijk appel om hun missionaire overtuigingen te omhelzen teneinde een « Kerk in exodus » te worden die het Goede Nieuws verkondigt aan zij die zich in de geografische of in de existentiële periferieën van het leven bevinden. Dit heeft er ons toe geleid om aandacht te hebben voor enkele actuele uitdagingen van onze zending: de degradatie van ons « gemeenschappelijk huis’, de emigratie en de dialoog met de moslims.

Wat betreft getuigenissen, we zijn sterk gemotiveerd geworden door wat Mariano PUGA met ons heeft gedeeld over zijn pastorale ervaringen bij armen en verdrukten. Ten slotte heeft Fernando TAPIA ons een document voorgesteld voor de Nazarethmaand dat hij zelf, samen met Jean-Michel BORTHEIRIE en Manolo POZO OLLER, heeft opgesteld. Wij worden wederzijds uitgenodigd om tijd te vinden voor dit noodzakelijk middel van onze fraterniteit, dat overigens wordt vergemakkelijkt door deze praktische gids.

De oproepen die weerklonken

Tegenover deze situatie en als gevolg van de criteria ter onderscheiding die we ontwikkelden, hebben we volgende oproepen weerhouden voor onze fraterniteit.

In het hart van onze samenleving

  • Wij willen in onze landen werk maken van de « universele fraterniteit » waartoe broeder Charles ons oproept door de kant te kiezen van de armsten.
  • Om samen met hen onze planeet te respecteren die ons door de Schepper is toevertrouwd.
  • Om met hen samen te strijden voor meer rechtvaardigheid.
  • Opdat de waardigheid van elke persoon gerespecteerd zij en dat iedereen zijn aandeel in brood en arbeid kan krijgen.

In dienst van onze Kerken

Wij hebben het appel ervaren om:

  • Volop te participeren aan deze « missionaire transformatie » waartoe Paus Franciscus ons oproept in « Evangelii Gaudium ».
  • De christelijke gemeenschappen te consolideren rondom het « Woord van God ».
  • De samenwerking tussen leken en priesters te bevorderen om ons samen te engageren in deze zending en om te strijden tegen het klerikalisme.
  • Onze gemeenschappen te helpen « de exodus te maken naar de geografische en existentiële periferieën ».
  • De armoede van onze communauteiten te dragen in solidariteit met de armen.
  • Te leren dialogeren met zij die anders geloven of anders denken.
  • Bij te dragen tot het samen-leven van alle groeperingen waaruit onze samenleving bestaat.
  • Onze Kerken uit te nodigen om migranten te onthalen als hun broeders en zusters, als Christus zelf.

In onze fraterniteiten

Wij weten ons opgeroepen tot een bekering wat betreft de middelen van de fraterniteit :

  • Een authentieke « levensherziening » praktiseren als een springplank voor onze missie.
  • Samen de eucharistische aanbidding en de onmisbare woestijndagen respecteren om Christus te volgen op zijn weg om naar de anderen toe te gaan.
  • De Nazarethmaand doen als een belangrijke etappe om het eigen ministerium te herlezen en om zich verder af te stemmen op de weg van broeder Charles.
  • De betrekkingen tussen de fraterniteiten ontwikkelen dankzij de webstek <iesuscaritas.org>.
  • De spiritualiteit van Broeder Charles leren kennen aan de jongere generaties.

DE VERKIEZING VAN DE ALGEMENE VERANT-WOORDELIJKE

Wij danken Aurelio en zijn equipe voor het waardevolle werk dat zij de laatste zes jaar volbrachten.

Wij hebben Eric LOZADA uit de Filipijnen als internationaal verantwoordelijke gekozen. Hij is de eerste Aziatische broeder om deze verantwoordelijkheid op te nemen. Over hem hebben wij de adem van de Heilige Geest afgesmeekt voor de vruchtbaarheid van zijn zending. Hij heeft zijn werkeguipe samengesteld. Deze bestaat uit Fernando TAPIA, Honore SAVADOGO, Matthias KEIL et Tony LLANES.

Wij rekenen op deze broeders om « het Evangelie uit te schreeuwen met ons leven » en om een nieuw spiritueel en missionair elan te geven aan onze fraterniteiten, want Paus Franciscus herinnert er ons aan « De verrezen en glorierijke Christus is de diepe bron van onze hoop en zijn hulp zal ons niet ontbreken bij het volbrengen van de zending die Hij ons toevertrouwt.» (Evangelii Gaudium N°275).

De verantwoordelijke broeders en gedelegeerden van de Algemene Bijeenkomst
in Cebu, Filipijnen, januari 2019.

P.S. Uit het Frans vertaald door Guido Debonnet, deelnemer aan de bijeenkomst in Cebu als afgevaardigde door de Vlaamse verantwoordelijke voor de priesterfraterniteit André Foulon.

PDF:Brief van Cebu, januari 2019, algemene vergadering, neer

def. Internationale ontmoeting van de verantwoordelijken van de priesterfraterniteit Jesus Caritas in Cebu. Guido DEBONNET

Na een vermoeiende reis (je kan je leeftijd niet loochenen!) werden we, Helmut – deken van Eupen afgevaardigd namens de Franstalige priesterfrat en ik namens de Vlaamse priesterfrat, in de namiddag van 15 januari aan op de kleine luchthaven van Cebu City (Filippijnen). We werden er verwelkomd door Filipijnse broeders en een seminarist die ons samen met nog een 6-tal andere deelnemers in een busje van de aartsbisschop en een taxi naar het prachtige huis Talavera brachten op een heuvel, even buiten het centrum. De jonge buschauffeur laveerde op het spitsuur tussen een kluwen van verkeersdrukte met fietsers, voetgangers, motoren, overladen busjes, driewielers, sidecar-motoren, personenauto’s en bracht ons veilig na anderhalf uur ter plaatse. Nog nooit was ik in zo’n heksenketel-verkeer terecht gekomen. Met ruim 900 000 inwoners is Cebu een heel belangrijke commerciële stad, een eiland iets ten zuiden gelegen van het midden van de Filippijnen. Het land is een eilandengeheel van meer dan 7000 eilanden/jes, waarvan er een 2000 bewoond zijn. Voor mij was het een eerste kennismaking met een ‘derde wereldland’. Ik was op Israël en Tamanrasset na, nooit buiten Europa geweest. Wat direct opviel was de moderne stad met hoge gebouwen, luxueuze supermarkten, maar eveneens heel veel kleine povere winkeltjes langs de grote wegen, honderden mensen te voet, overladen busjes en taxi’s en héél veel jonge mensen… Een àndere wereld met een ‘zwaar’ tropisch klimaat bij 27 à 30 graden (gelukkig waren we in de wintermaanden van de Filippijnen!)

Na een korte verwelkoming mochten we onze ‘slaapplaats’ opzoeken. Er bleef van de kamers niets meer over dan twee slaapzalen. Met twee Braziliaanse priesters, Helmut en ik konden we beschikken over een ruime slaapzaal, luchtgekoeld. Achteraf gezien was dit een betere oplossing dan dat we in een eenpersoonskamer zouden gehuisvest zijn. Er was ‘licht en ruimte’.Wanneer je ’s nachts even moest opstaan was het een troost te merken dat Carlos ook niet kon slapen en op zijn tablet de mails aan het beantwoorden was! Alleen ‘s morgens als we moesten opstaan was het minder prettig, want net tegen de morgen sloeg de vermoeidheid en de slaapbereidheid toe … Ik heb er de eerste week (en ook nadien…) weinig geslapen.

Lees het hele document (PDF): def. Internationale ontmoeting van de verantwoordelijken van de priesterfraterniteit Jesus Caritas in Cebu