![\"\"](\"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/wp-content\/uploads\/2026\/03\/dia-desierto-01.jpg\")
<\/a>\u201eOjciec, kt\u00f3ry by\u0142 Jego Synem, wypowiedzia\u0142 jedno s\u0142owo, a to s\u0142owo zawsze przemawia w wiecznej ciszy, i w ciszy musi by\u0107 us\u0142yszane przez cz\u0142owieka\u201d (S\u0142owa \u015awiat\u0142a i Mi\u0142o\u015bci (Madryt) 99).<\/p>\nU \u015bwi\u0119tego Karola de Foucauld obserwujemy ewolucj\u0119, od opracowania pierwszych Regu\u0142 w 1896 roku, w kt\u00f3rych wyobra\u017ca\u0142 sobie \u017cycie swoich braci jako \u201epustelnik\u00f3w\u201d ze wzgl\u0119du na \u201ewielkie skupienie, w kt\u00f3rym musz\u0105 \u017cy\u0107, nawet gdy jest ich wielu\u201d, do do\u015bwiadczenia Beni-Abb\u00e9s i Tamanrasset, gdzie cz\u0119sto szuka\u0142 samotno\u015bci, czy to w swojej pustelni, czy w kt\u00f3rym\u015b momencie swoich podr\u00f3\u017cy przez pustyni\u0119.<\/p>\n
Brat Karol tak pisze o swoim do\u015bwiadczeniu:<\/p>\n
\u201eTrzeba przej\u015b\u0107 przez pustyni\u0119 i tam pozosta\u0107, aby otrzyma\u0107 \u0142ask\u0119 Bo\u017c\u0105. To tam cz\u0142owiek ogo\u0142oci si\u0119 i oddzieli od wszystkiego, co nie jest Bogiem, ca\u0142kowicie opuszczaj\u0105c ten ma\u0142y dom naszej duszy, aby pozostawi\u0107 ca\u0142\u0105 przestrze\u0144 wy\u0142\u0105cznie Bogu\u2026 To jest niezb\u0119dne. To czas \u0142aski. To czas, przez kt\u00f3ry musi przej\u015b\u0107 ka\u017cdy cz\u0142owiek, kt\u00f3ry chce przynosi\u0107 owoc; poniewa\u017c ta cisza, to skupienie, to zapomnienie o ca\u0142ym stworzeniu jest niezb\u0119dne, aby B\u00f3g ustanowi\u0142 swoje kr\u00f3lestwo w cz\u0142owieku, kszta\u0142tuj\u0105c w nim wewn\u0119trznego ducha; intymne \u017cycie z Bogiem w wierze, nadziei i mi\u0142o\u015bci\u201d (List, 19 maja 1898 r.).<\/p>\n
\u201ePustynia… jest pe\u0142na niesko\u0144czonych i wznios\u0142ych \u0142ask… Na niej sam B\u00f3g nas karmi i przyodziewa; na niej wszyscy wrogowie zostaj\u0105 cudownie pokonani, pod warunkiem, \u017ce potrafimy si\u0119 modli\u0107 i s\u0142ucha\u0107 Bo\u017cego przewodnictwa; na niej B\u00f3g jest zawsze z nami, po\u015br\u00f3d nas, przemawiaj\u0105c do nas i nieustannie nami kieruj\u0105c… na niej B\u00f3g umieszcza nas w stanie czysto\u015bci i \u015bwi\u0119to\u015bci, czyni\u0105c z nas sw\u00f3j wybrany lud, kt\u00f3ry kroczy i \u017cyje w pe\u0142nym \u015bwietle, w poznaniu Go, w Jego mi\u0142o\u015bci i w Jego pos\u0142usze\u0144stwie, pod Jego kierownictwem\u201d.<\/p>\n Pustynia, jako rzeczywisto\u015b\u0107 egzystencjalna, jako samotno\u015b\u0107 i wyrwanie z korzeniami, jako pustka i dezorientacja, nie ogranicza si\u0119 w przypadku Charlesa de Foucauld, jak to ma miejsce u ka\u017cdego cz\u0142owieka, wy\u0142\u0105cznie do lat sp\u0119dzonych z koczowniczymi ludami Afryki P\u00f3\u0142nocnej na pustyni algierskiej. Pustynie \u017cycia, w istocie, uderza\u0142y w niego mocno od dzieci\u0144stwa a\u017c do niemal biologicznej doros\u0142o\u015bci. Co wi\u0119cej, okres historyczny, w kt\u00f3rym \u017cy\u0142, by\u0142 pe\u0142en wstrz\u0105s\u00f3w, wojen i wygna\u0144, kt\u00f3re spowodowa\u0142y u niego emocjonalne wykorzenienie i zerwania, konfrontuj\u0105c go z trudami \u017cycia i zmuszaj\u0105c do zaczynania od nowa. Nale\u017cy jednak zauwa\u017cy\u0107, \u017ce m\u0119\u017cczyzna by\u0142 uprzywilejowany ze wzgl\u0119du na urodzenie i wykszta\u0142cenie; jako ucze\u0144 jezuit\u00f3w, p\u00f3\u017aniej wst\u0105pi\u0142 do akademii wojskowej, aby kontynuowa\u0107 rodzinn\u0105 tradycj\u0119.<\/p>\n Dobrze jest rozpocz\u0105\u0107 pustyni\u0119 od kultywowania wewn\u0119trznej ciszy, eliminuj\u0105c wewn\u0119trzny ha\u0142as, nawet je\u015bli zaskakuje nas on wielokrotnie w ci\u0105gu dnia. Musimy si\u0119 opr\u00f3\u017cni\u0107, obna\u017caj\u0105c nasze serca przed Bogiem, ukazuj\u0105c si\u0119 Mu pustymi, aby On, i tylko On, m\u00f3g\u0142 nas nape\u0142ni\u0107. Uczniowie w drodze do Emaus nie szli przez pustyni\u0119: byli pe\u0142ni wewn\u0119trznego ha\u0142asu. Dopiero gdy nauczyli si\u0119 s\u0142ucha\u0107 Jezusa, rozpoznali Go.<\/p>\n Brat Karol \u017cyje na pustyni, poniewa\u017c jego \u017cycie jest ci\u0105g\u0142ym poszukiwaniem; ucze\u0144 z Emaus, kt\u00f3rego towarzysz by\u0142 daleko. \u015awi\u0119ty Karol de Foucauld umie s\u0142ucha\u0107 Boga i \u017cyje w Nim nieustannie zakochany. Pustynia to nie uwielbienie, lecz poszukiwanie i s\u0142uchanie. Dlatego brat Karol czyni adoracj\u0119 chwil\u0105 mi\u0142osnego spotkania z Jezusem, ukochanym, i idealn\u0105 przestrzeni\u0105 do zjednoczenia z Nim.<\/p>\n Ci, kt\u00f3rzy prawdziwie do\u015bwiadczaj\u0105 pustyni, nie szukaj\u0105 terapii, nie pr\u00f3buj\u0105 podnie\u015b\u0107 swojej samooceny, wybra\u0107 si\u0119 na jednodniow\u0105 wycieczk\u0119 ani znale\u017a\u0107 spokoju w sobie lub na \u0142onie natury. Z pustyni mo\u017cemy wr\u00f3ci\u0107 bardziej zmartwieni i niespokojni ni\u017c wtedy, gdy tam byli\u015bmy. \u201eKiedy B\u00f3g m\u00f3wi, jeste\u015bmy oniemiali\u201d (Jos\u00e9 S\u00e1nchez Ramos). Mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 niewiele lub nic: tylko kontemplowa\u0107, czu\u0107 si\u0119 przez Niego kochanymi.<\/p>\n Na pustyni mo\u017cemy znale\u017a\u0107 wielki spok\u00f3j lub wielki niepok\u00f3j: konfrontacja z rzeczywisto\u015bci\u0105 mo\u017ce nas przerazi\u0107 i ryzykujemy, \u017ce pustynia stanie si\u0119 ucieczk\u0105. Tylko wtedy, gdy docenimy mi\u0142o\u015b\u0107 Boga, kt\u00f3ry nas s\u0142ucha, pozb\u0119dziemy si\u0119 l\u0119k\u00f3w i twardo st\u0105pamy po ziemi. \u201eNiech nic ci\u0119 nie niepokoi, niech nic ci\u0119 nie przera\u017ca. B\u00f3g si\u0119 nie zmienia; wszystko przemija. Cierpliwo\u015b\u0107 zdob\u0119dzie wszystko. Kto ma Boga, nie ma niedostatku. Sam B\u00f3g wystarczy\u201d (Teresa z \u00c1vili). I tak nasza nadzieja si\u0119 umacnia.<\/p>\n Pustynia nie jest miejscem na spisywanie wspomnie\u0144 ani my\u015bli, nawet je\u015bli s\u0105 one przepe\u0142nione wiar\u0105 i dobrymi uczuciami. Nie jest te\u017c miejscem na czytanie, ani Biblii, ani tekst\u00f3w duchowych. Nie jest te\u017c miejscem na modlitw\u0119, ani r\u00f3\u017caniec, ani Liturgia Godzin. To czas ofiarowany Panu, tylko Jemu, a nie nam samym. Czytanie, modlitwa i pisanie mog\u0105 odbywa\u0107 si\u0119 w innych momentach. Dobre do\u015bwiadczenie pustyni pomo\u017ce nam p\u00f3\u017aniej przygotowa\u0107 si\u0119 do dobrego przegl\u0105du \u017cycia lub podj\u0105\u0107 decyzje, kt\u00f3re wcze\u015bniej by\u0142y dla nas niejasne.<\/p>\n Smakujemy r\u00f3wnie\u017c \u015bwiat materialny: nasze cia\u0142a, otoczenie, jedzenie i wod\u0119, kt\u00f3re nosimy lub znajdujemy, jako wielki dar. Nawet sam akt jedzenia powinien by\u0107 kontemplacyjny, z poczuciem, \u017ce jedzenie to natura stworzona przez Boga, kt\u00f3ra nas karmi. \u201eW tej pomara\u0144czy, w tym jab\u0142ku jest \u015bwiat\u201d (Jos\u00e9 S\u00e1nchez Ramos). A woda, dzie\u0142o Boga, gasi nasze pragnienie, orze\u017awia nas i oczyszcza. Dlatego dobrze jest je\u015b\u0107 i pi\u0107 powoli. Powinni\u015bmy nosi\u0107 tylko to, co niezb\u0119dne, ani za du\u017co, ani za ma\u0142o, aby nie martwi\u0107 si\u0119 o brak wody, aby brak wody nie wywo\u0142a\u0142 w nas niepokoju, gdy jest bardzo gor\u0105co.<\/p>\n Nie idziemy na pustyni\u0119, by si\u0119 umartwia\u0107 czy po\u015bwi\u0119ca\u0107, ani by znale\u017a\u0107 w\u0142asne pocieszenie. To nie s\u0105 kr\u00f3tkie wakacje. Idziemy szuka\u0107 Boga, by us\u0142ysze\u0107 Jego g\u0142os, by cieszy\u0107 si\u0119 Jego obecno\u015bci\u0105. To wszystko zbli\u017cy nas p\u00f3\u017aniej do innych.<\/p>\n (Wyb\u00f3r tekst\u00f3w Manuel POZO i Aurelio SANZ)<\/p>\n \ud83d\udcc3 PDF: Dzie\u00b4n pustyni pl<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" To do\u015bwiadczenie, w kt\u00f3rym korzystamy z jak najmniejszej liczby po\u015brednik\u00f3w: tylko jeden po\u015brednik: Jezus, Pan; tylko jeden nauczyciel: Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3ry w nas mieszka; tylko jeden pokarm: Jego S\u0142owo i Continue Reading →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":12,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-8445","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8445","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8445"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8445\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8472,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8445\/revisions\/8472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}<\/a>Zar\u00f3wno w czasach pustyni, jak i w czasach, gdy nawiedza nas ciemna noc, poprzez r\u00f3\u017cne wydarzenia i sytuacje, s\u0142owa, kt\u00f3re brat Karol napisa\u0142 o Jezusie, odnosz\u0105ce si\u0119 do Psalmu 10, s\u0105 aktualne:<\/p>\n<\/a>Pustynia to miejsce, przestrze\u0144. To czas, kt\u00f3ry Pan nam darmo daje, a nie czas, kt\u00f3ry my Mu ofiarowujemy. Przyzwyczaili\u015bmy si\u0119 sp\u0119dza\u0107 jeden dzie\u0144 na pustyni w miesi\u0105cu, ale to tak\u017ce sytuacja \u017cyciowa, kt\u00f3ra mo\u017ce trwa\u0107 nie tylko jeden dzie\u0144, ale tygodnie, a nawet miesi\u0105ce.<\/p>\n<\/a>Aby si\u0119 wyciszy\u0107, mo\u017ce pom\u00f3c na pocz\u0105tek powt\u00f3rzenie kr\u00f3tkiej modlitwy, albo z Biblii (\u201eOto ja, Panie, abym spe\u0142nia\u0142 Twoj\u0105 wol\u0119\u201d, \u201eM\u00f3w, Panie, bo s\u0142uga Tw\u00f3j s\u0142ucha\u201d, \u201ePanie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 kocham\u201d\u2026), albo z jakiego\u015b osobistego wyznania. Cisza zewn\u0119trzna jest wa\u017cna: niech d\u017awi\u0119ki natury b\u0119d\u0105 przestrzeni\u0105 do kontemplacji, podobnie jak \u015bwiat\u0142o s\u0142oneczne, ksi\u0119\u017cyc, gwiazdy, ch\u0142\u00f3d i upa\u0142, krajobraz, g\u00f3ry, morze, ro\u015bliny. To przestrzenie do kontemplacji, ale nie przedmioty naszej poezji czy podziwu. Tylko w ciszy mo\u017cemy us\u0142ysze\u0107 Boga: \u201eWyprowadz\u0119 j\u0105 na pustyni\u0119 i b\u0119d\u0119 do niej m\u00f3wi\u0142 czule\u201d. Pustynia to poszukiwanie, a nie ucieczka: poszukiwanie i dawanie si\u0119 jej prowadzi\u0107, oddanie si\u0119 naszemu przewodnikowi.<\/p>\n<\/a>Na pustyni przestajemy by\u0107 tak skupieni na sobie, aby nie popa\u015b\u0107 w faryzejsk\u0105 postaw\u0119: \u201eDzi\u0119kuj\u0119 Ci, Panie, \u017ce nie jestem jak inni ludzie\u2026\u201d. Pustynia to miejsce, gdzie B\u00f3g uczy nas bardziej ceni\u0107 siebie i jeszcze bardziej ceni\u0107 innych, gdy ich ponownie spotykamy. Prawdziwy owoc pustyni ujawnia si\u0119 w \u017cyciu, zar\u00f3wno wtedy, gdy staje si\u0119 problemem, jak i wtedy, gdy jest rado\u015bci\u0105 i szcz\u0119\u015bciem, niczym male\u0144kie nasionka w glebie lub pustynnym piasku, kt\u00f3re w czasie deszczu wyrastaj\u0105 w pi\u0119kne, zielone ro\u015bliny.<\/p>\n<\/a>Na pustyni do\u015bwiadczamy obecno\u015bci Boga wykraczaj\u0105cej poza Eucharysti\u0119 i pierwiastek ludzki: Jego blisko\u015bci, a nawet Jego u\u015bcisku. Tylko to, w postawie s\u0142uchania i szukania, jest naprawd\u0119 wa\u017cne. W ten spos\u00f3b Pan przemawia do nas j\u0119zykiem Boga Mi\u0142o\u015bci, kt\u00f3ry patrzy na swoje dzieci z czu\u0142o\u015bci\u0105, bez z\u0142ej woli, oskar\u017ce\u0144 czy wyrzut\u00f3w.<\/p>\n<\/a>\u201eJESTEM CENTRUM WSZYSTKICH OKR\u0118G\u00d3W\u201d
\nIbn Arabi<\/p>\n
\n