<\/p>\n
Sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej B\u00f3g pos\u0142a\u0142 anio\u0142a Gabriela do m\u0142odej dziewicy, mieszkaj\u0105cej w miasteczku w Galilei zwanym Nazaret, kt\u00f3ra by\u0142a zar\u0119czona z J\u00f3zefem, potomkiem Dawida. Dziewicy na imi\u0119 by\u0142o Maryja.<\/p>\n
Anio\u0142 przyszed\u0142 do jej domu i rzek\u0142: \u201eRaduj si\u0119, umi\u0142owana i obdarzona \u0142ask\u0105, Pan z Tob\u0105\u201d. Te s\u0142owa j\u0105 zszokowa\u0142y i zastanawia\u0142a si\u0119, co to pozdrowienie oznacza.<\/p>\n
Lecz anio\u0142 rzek\u0142 do niej: \u201eNie b\u00f3j si\u0119, Maryjo, znalaz\u0142a\u015b bowiem \u0142ask\u0119 u Boga. Oto poczniesz i porodzisz syna, i nadasz mu imi\u0119 Jezus. B\u0119dzie On wielki i b\u0119dzie nazwany Synem Najwy\u017cszego, a B\u00f3g da Mu tron \u200b\u200bJego praojca, Dawida. B\u0119dzie panowa\u0142 nad ludem Jakuba na wieki, a Jego kr\u00f3lestwu nie b\u0119dzie ko\u0144ca\u201d.<\/p>\n
Wtedy Maryja rzek\u0142a do anio\u0142a: \u201eJak\u017ce mog\u0119 zosta\u0107 matk\u0105, skoro nie znam m\u0119\u017cczyzny?\u201d Anio\u0142 odpowiedzia\u0142: \u201eDuch \u015awi\u0119ty zst\u0105pi na Ciebie i moc Najwy\u017cszego os\u0142oni Ci\u0119. Dlatego Tw\u00f3j syn b\u0119dzie \u015bwi\u0119ty i b\u0119d\u0105 Go nazywa\u0107 Synem Bo\u017cym. Oto Twoja krewna El\u017cbieta, w podesz\u0142ym wieku, jest brzemienna, i ta, kt\u00f3ra nie mog\u0142a mie\u0107 dzieci, jest ju\u017c w sz\u00f3stym miesi\u0105cu ci\u0105\u017cy. Dla Boga bowiem nie ma nic niemo\u017cliwego\u201d.<\/p>\n
Maryja rzek\u0142a: \u201eOto Ja s\u0142u\u017cebnica Pa\u0144ska, niech Mi si\u0119 stanie, jak powiedzia\u0142e\u015b\u201d. Po tych s\u0142owach anio\u0142 odszed\u0142. (1)<\/p>\n
Nazaret to miejsce, w kt\u00f3rym B\u00f3g postanawia sta\u0107 si\u0119 cz\u0142owiekiem, poprzez kobiet\u0119, Maryj\u0119. Daje nam Jezusa z Nazaretu, cz\u0142owieka prawdziwego, a nie wirtualnego. Jest cz\u0142owiekiem Bo\u017cym, kt\u00f3ry nadaje sens bezinteresowno\u015bci, poniewa\u017c B\u00f3g nie ma wobec ludzi \u017cadnych strategii: nie zapewnia procesu edukacyjnego, spo\u0142ecznego ani wirtualnego. Jest czyst\u0105 Mi\u0142o\u015bci\u0105, Mi\u0142o\u015bci\u0105 24-karatow\u0105, stuprocentowo czyst\u0105, bez konserwant\u00f3w i barwnik\u00f3w, bez pot\u0119pienia i nagr\u00f3d pocieszenia.<\/p>\n
Mi\u0142o\u015b\u0107 Boga przechodzi przez Nazaret, by pozosta\u0107, by zamieszka\u0107 w \u0142onie dziewicy. Owocem tego wszystkiego jest \u015awi\u0119to\u015b\u0107; On jest Synem Najwy\u017cszego, Synem Bo\u017cym. Tutaj B\u00f3g si\u0119 nie ukrywa: B\u00f3g mieszka po\u015br\u00f3d nas, w ciszy i w S\u0142owie, kt\u00f3re sta\u0142o si\u0119 cia\u0142em.<\/p>\n
Maryja przechodzi w Nazarecie bezg\u0142o\u015bnie. Intuicje Karola de Foucauld podczas jego pobytu w Nazarecie rodz\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c w ciszy i w pokornej, prostej, spo\u0142ecznie niedostrzegalnej s\u0142u\u017cbie. Dla Mary i Brata Karola Nazaret to miejsce i czas kontemplacji: miejsce i czas, kt\u00f3re przemieni\u0105 inne sytuacje i etapy ich \u017cycia w przestrzenie kontemplacyjne. W Nazarecie ucz\u0105 si\u0119 \u017cy\u0107 na co dzie\u0144 z mi\u0142o\u015bci\u0105 do ma\u0142ych rzeczy i do tych najmniejszych.
\nW Nazarecie Maryja naucza Jezusa, a w Nazarecie brat Karol jest nauczany przez Jezusa.<\/p>\n
Jeste\u015bmy powo\u0142ani, by \u017cy\u0107 jak Jezus, a nie udawa\u0107, \u017ce \u017cyjemy jak Jezus, czyni\u0105c sens Boga (jak Go do\u015bwiadczamy, jak Go wielbimy, jak Go kochamy, jak Go przekazujemy) jedynie wirtualnym. To nasze \u017cycie musi ewangelizowa\u0107, a nie nasze s\u0142owa. S\u0142owa indoktrynuj\u0105; \u017cycie przekonuje.<\/p>\n
Dajmy si\u0119 uczy\u0107 w Nazarecie, pracujmy, rozwijajmy si\u0119\u2026<\/p>\n
Nic z tego nie jest mo\u017cliwe, je\u015bli nie przejdziemy przez \u017cycie, przez nasze spotkania, przez nasze wizyty, przez nasze celebracje z kontemplacyjnym nastawieniem. Mo\u017cemy sta\u0107 si\u0119 wykonawcami bezdusznej liturgii, wiernymi stra\u017cnikami tradycji i zapomnie\u0107 o Tym, kt\u00f3ry nas powo\u0142a\u0142, o Tym, kt\u00f3ry sprawi\u0142, \u017ce si\u0119 zakochali\u015bmy, o Tym, kt\u00f3rego g\u0142osimy.<\/p>\n
Kontemplacyjne podej\u015bcie do codziennej pracy i duszpasterskiego po\u015bwi\u0119cenia nie oddala nas od rzeczywisto\u015bci. Musicie by\u0107 przenikni\u0119ci Ewangeli\u0105 Jezusa do tego stopnia, aby\u015bcie byli w stanie, w ca\u0142kowitej niezale\u017cno\u015bci, g\u0142osi\u0107, wobec w\u0142adzy i ideologii tego \u015bwiata, warto\u015bci prawdziwie niezb\u0119dne do zagwarantowania transcendencji i podstawowych praw osoby ludzkiej. Nie mo\u017cecie milcze\u0107 przed lud\u017ami o tym, co Chrystus powiedzia\u0142by im, gdyby m\u00f3g\u0142 przem\u00f3wi\u0107 waszymi ustami i da\u0107 \u015bwiadectwo waszymi czynami. W\u0142a\u015bnie dlatego was wybra\u0142 i powo\u0142a\u0142. (2) Musimy powr\u00f3ci\u0107 do Nazaretu, jak podpowiada wielka intuicja brata Karola: powr\u00f3ci\u0107 do Ewangelii, tam, gdzie rodzi si\u0119 nadzieja Boga z\u0142o\u017cona w Maryi. Nadzieja Boga, kt\u00f3ra ujrzy swoje \u015bwiat\u0142o w Betlejem.<\/p>\n
Nazaret oznacza, \u017ce \u200b\u200bma\u0142o m\u00f3wimy o sobie, a wi\u0119cej o Bogu naszym \u017cyciem, naszymi rzeczami, naszymi domami, naszym dobytkiem, naszymi projektami.<\/p>\n
Ca\u0142e nasze \u017cycie, jakkolwiek nieme by ono nie by\u0142o, \u017cycie w Nazarecie, \u017cycie na pustyni, tak samo jak nasze \u017cycie publiczne, musi by\u0107 g\u0142oszeniem Ewangelii z dach\u00f3w; ca\u0142a nasza osoba musi oddycha\u0107 Jezusem, wszystkie nasze czyny, ca\u0142e nasze \u017cycie musi krzycze\u0107, \u017ce jeste\u015bmy z Jezusa, musi przedstawia\u0107 obraz \u017cycia ewangelicznego; ca\u0142a nasza istota musi by\u0107 \u017cywym g\u0142oszeniem, odbiciem Jezusa, zapachem Jezusa, kt\u00f3ry pozwala Jezusowi widzie\u0107, kt\u00f3ry ja\u015bnieje jak obraz Jezusa\u2026 (3) Dla brata Carlosa Jezus jest centrum jego \u017cycia i zaprasza nas do czynienia tego poprzez kontemplacj\u0119. M\u00f3wi o trzech sposobach kontemplacji Boga: w chwilach i \u017cyciu Jezusa, w Naj\u015bwi\u0119tszej Eucharystii i w tajemnicach jego \u017cycia (4), kiedy nie znajdujemy \u201edlaczego\u201d, ale raczej wiele \u201epo co\u201d. Jego intuicje da\u0142y Ko\u015bcio\u0142owi Jezusa spos\u00f3b na spotkanie z Nim, samym Bogiem, po\u015br\u00f3d ciszy i tak cz\u0119sto w\u015br\u00f3d ha\u0142as\u00f3w naszego codziennego Nazaretu. Intuicje, kt\u00f3re pomagaj\u0105 nam dawa\u0107 \u015bwiadectwo o Bogu bez prozelityzmu, bez wymuszania sytuacji, bez wykorzystywania uczu\u0107 innych i, przede wszystkim, bez robienia ha\u0142asu dla dobra naszego ego.<\/p>\n
Nazaret nigdy nie jest ucieczk\u0105 ani ucieczk\u0105 od rzeczywisto\u015bci. Nazaret staje w obronie Jezusa i najmniejszych z nich. Tak jak \u201e\u017cycie ukryte\u201d mo\u017ce wydawa\u0107 si\u0119 sprzeczne, tak wyra\u017cenie \u201eg\u0142oszenie Ewangelii w milczeniu\u201d mo\u017ce by\u0107 \u017ale zrozumiane. W swoich listach, gdzie brat Karol u\u017cywa tych sformu\u0142owa\u0144, m\u00f3wi o relacjach przyja\u017ani, o kontaktach. Czy zatem konieczne jest milczenie? Na to pytanie Antoine Chatelard twierdzi, \u017ce odpowied\u017a musi brzmie\u0107 i tak, i nie. Nie, poniewa\u017c Nazaret jest miejscem komunikacji, s\u0142uchania, dzielenia si\u0119 i przyja\u017ani, miejscem, gdzie S\u0142owo jest przekazywane w zwyczajnych rozmowach z lud\u017ami. Tak, poniewa\u017c Nazaret jest milczeniem, poniewa\u017c Nazaret g\u0142osi dobr\u0105 nowin\u0119 z dach\u00f3w, milcz\u0105c, nie g\u0142osz\u0105c, kochaj\u0105c. (5) Jako kap\u0142ani Bractwa, stajemy przed prawdziwym wyzwaniem, je\u015bli nie pod\u0105\u017cali\u015bmy drog\u0105, zar\u00f3wno duchow\u0105, jak i psychologiczn\u0105, co do kt\u00f3rej jeste\u015bmy przekonani, \u017ce prowadzi do autentycznego spotkania z Panem, w kontemplacji i adoracji, w naszym po\u015bwi\u0119ceniu i s\u0142u\u017cbie Ludowi Bo\u017cemu i spo\u0142ecze\u0144stwu. Nasza pos\u0142uga kap\u0142a\u0144ska nie jest form\u0105 monastyczn\u0105 ani konwentualn\u0105: jeste\u015bmy lud\u017ami po\u015br\u00f3d \u015bwiata. Kiedy Nazaret nas przekonuje, przestaje by\u0107 ide\u0105, czym\u015b wirtualnym czy aneksem, i pozwala nam wzrasta\u0107 z naszymi s\u0105siadami, od \u015bciany do \u015bciany, z naszymi wsp\u00f3lnotami, z naszymi bra\u0107mi we wsp\u00f3lnocie. Nazaret nigdy nie mo\u017ce by\u0107 statyczny w naszym \u017cyciu, poniewa\u017c by\u0142oby to r\u00f3wnoznaczne z instalacj\u0105 lub zakwaterowaniem. Jezus, dany przez Maryj\u0119, jest s\u0105siadem w Nazarecie; mieszka z nim, jest blisko swojego ludu, jest jego obywatelem. Nie zajmuje si\u0119 tylko nim, ale jest z nim. I ta postawa sprawi, \u017ce p\u00f3\u017aniej zawsze b\u0119dzie stawa\u0142 po stronie najmniejszych; sprawi, \u017ce b\u0119dzie patrzy\u0142 bez os\u0105dzania, b\u0119dzie chcia\u0142 pomaga\u0107 i by\u0107 u\u017cytecznym, s\u0142uchaj\u0105c m\u0119\u017cczyzn i kobiet i s\u0142uchaj\u0105c swojego Ojca.<\/p>\n
Nazaret pomaga nam \u017cy\u0107 bez os\u0105du, kontemplowa\u0107 nasz\u0105 osobist\u0105 przestrze\u0144 i przestrze\u0144 innych: ich serca, marzenia, \u017cycie. Duch Nazaretu wzywa nas zatem do rewizji naszego \u017cycia poprzez kontemplacj\u0119, do umi\u0142owania w\u0142asnego \u017cycia i \u017cycia innych jako wielkiego daru mi\u0142o\u015bci Boga, kiedy do\u015bwiadczamy bezinteresowno\u015bci. Jeste\u015bmy w Nazarecie tylko wtedy, gdy odidealizujemy go i przyjmujemy Jezusa jako naszego bli\u017aniego lub towarzysza w naszym domu, w naszym \u017cyciu i w naszej przysz\u0142o\u015bci, jako naszego drugiego pilota lub towarzysza podczas naszych wizyt lub spotka\u0144.<\/p>\n
PRZYPISY:<\/p>\n
(1) \u0141k 2,26-38
\n(2) Ren\u00e9 Voillaume, Ewangelia, polityka i przemoc, s. 22. Malaga, 1973
\n(3) Charles de Foucauld, Dzie\u0142a duchowe. Antologia tekst\u00f3w. 59, San Pablo, Madryt, 1998
\n(4) Por. Charles de Foucauld, dz. cyt. 62
\n(5) Michel Lafon, Vivre Nazareth aujourd\u2019hui, s. 27. Fayard, 1985<\/p>\n
Przegl\u0105d \u017cycia:<\/p>\n
1. Czy staramy si\u0119 \u017cy\u0107 Nazaretem, czy te\u017c jest to jedynie okazjonalne odniesienie podczas naszych spotka\u0144 braterskich? Czy wierz\u0119 w ten klucz do to\u017csamo\u015bci w duchowo\u015bci brata Charlesa i ceni\u0119 go w swoim \u017cyciu?<\/p>\n
2. Czy wychodzimy poza swoje ego, aby s\u0142ucha\u0107 \u201eanio\u0142a\u201d, kt\u00f3ry zabiera nas z lektur, telewizji, odpoczynku, wolnego czasu i kt\u00f3ry oznajmia nam, poprzez swoje problemy lub impertynencje, \u017ce B\u00f3g nas wzywa?<\/p>\n
3. Czy pachniemy Jezusem, czy te\u017c kadzid\u0142em, populizmem, budowaniem wizerunku, ortodoksj\u0105, aby nie zosta\u0107 wyr\u00f3\u017cnionym?<\/p>\n
4. Jak patrzymy na naszych braci kap\u0142an\u00f3w? Czy uwa\u017camy si\u0119 za biedniejszych, bardziej sympatycznych, bardziej post\u0119powych, bardziej wiernych, lepszych pastor\u00f3w lub m\u00f3wc\u00f3w, bardziej intelektualnie zdrowszych, bardziej sympatycznych lub z lepszymi umiej\u0119tno\u015bciami interpersonalnymi? Czy dokonujemy wewn\u0119trznych os\u0105d\u00f3w?<\/p>\n
PDF: Nazaret pl<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Miejsce i czas kontemplacji Sze\u015b\u0107 miesi\u0119cy p\u00f3\u017aniej B\u00f3g pos\u0142a\u0142 anio\u0142a Gabriela do m\u0142odej dziewicy, mieszkaj\u0105cej w miasteczku w Galilei zwanym Nazaret, kt\u00f3ra by\u0142a zar\u0119czona z J\u00f3zefem, potomkiem Dawida. Dziewicy na Continue Reading →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":7,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-8063","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8063","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8063"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8063\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8081,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/8063\/revisions\/8081"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/pl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8063"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}