Jacques GAILLOT zei wel eens: “Als er nog maar \u00e9\u00e9n priester over was in het bisdom, zou ik hem tot gevangenisaalmoezenier benoemen.” Het was een prioriteit voor hem.
\nDaar leefde hij die evangelische voorkeur voor het verloren schaap.
\nHet was daar dat hij deze christelijke vermetelheid in praktijk bracht om de 99 schapen van de kudde te verlaten en op zoek te gaan naar het schaap dat op gevaarlijke paden is afgedwaald.<\/p>\n
En hij accepteerde dat ik het ambt van vicaris-generaal op mij nam terwijl ik gevangenisaalmoezenier was. Dit om de relatie met de uitgeslotenen niet te verliezen.
\nEveneens koos hij vervolgens Roland DOLL\u00c9 als vicaris-generaal in verband met zijn bediening als aalmoezenier van het psychiatrisch ziekenhuis.
\nVoor hem was de gevangenis de plaats waar de Kerk in direct contact kon staan met de roep van de uitgeslotenen, de gemarginaliseerden, de “gedeukten van het bestaan” zoals Abb\u00e9 Pierre zei.
\nEn hij liet zich raken door deze kreten.
\nEn hij hield nooit op om tegen hen te getuigen van hun waardigheid, ondanks hun zwaar verleden.
\nWe hebben in deze bediening een prachtig partnerschap beleefd dat erin bestaat getuigen van hoop te zijn voor hen die zoveel missen en die soms denken dat ze geen toekomst meer hebben.<\/p>\n
Natuurlijk kwam hij op grote feesten de mis vieren met deze intramurale parochie.
\nEn we ontmoetten elkaar ’s morgens voordat we naar het Detentiehuis vertrokken in de tuin van het bisdom om in het voorjaar bloemen te plukken om de kamer te versieren die als kapel diende.
\nMaar hij nam ook graag deel aan bijeenkomsten met de aalmoezeniers, om te luisteren naar de pijnen, de opstandige kreten, de afschuwelijke vragen die deze mensen in afwachting van hun veroordeling stelden.
\nEn ik herinner me dat hij soms de aalmoezenierskamer verliet en uitlegde dat hij er niet alleen was voor de mensen die de aalmoezeniersdienst frequenteerden, maar ook voor de anderen.<\/p>\n
Hij ging met de sleutel van de aalmoezeniersdienst om de gedetineerden in hun cellen te ontmoeten, ongeacht hun religie, hun afkomst of de gepleegde misdaden.
\nHij maakte er korte bezoeken mee waarin hij zijn buitengewone vermogen kon uitoefenen om zich binnen het bereik van mensen te plaatsen, hen te begrijpen en te getuigen van vriendschap die hen vertrouwen bijbracht en die hem in staat stelde heel wat van hun confidenties te horen.
\nEn daarmee was hij nog niet tevreden.
\nHij wist ook hoe zich onder te dompelen en hoe zich in te zetten om jongens die uit de gevangenis kwamen te helpen bij hun re-integratie.
\nHij ging zelfs zo ver dat hij op de tweede verdieping van het bisschoppelijk paleis een paar kamers opende om mannen te verwelkomen die uit de gevangenis kwamen in het kader van de associatie \u2018Pause caf\u00e9\u2019.
\nHet was niet gemakkelijk, want op een dag werd hij gebeld door een juwelier uit Evreux aan wie een van zijn gastheren had geprobeerd zijn borstkruis te verkopen dat hij in het bisdom had gestolen.<\/p>\n
Hij droeg deze zorg (tot re-integratie) in samenwerking met verenigingen als \u2018Pause caf\u00e9\u2019, \u2018humanisme\u2019, \u2018Katholiek Hulpbetoon\u2019 (\u2018Secours Catholique\u2019) om een bijdrage te leveren aan de lange strijd die gevoerd moet worden voor de re-integratie.
\nTen slotte hield hij niet op alle christelijke gemeenschappen van zijn bisdom uit te dagen op hun capaciteit om zich open te stellen voor de noden van de uitgeslotenen en om werk te maken van concrete solidariteit.
\nHij zei:
\n“Onze Kerk mist de armoede van het risico.
\nWat zijn onze uitdagingen momenteel?
\nDe Kerk is dienend in wat ze doet als ze aan de kant staat van immigranten, werklozen, gevangenen, uitgeslotenen, minderheden…
\nDe geloofwaardigheid vereist dat je in elke situatie waarachtig bent.
\nAls je dingen doet, mag je niet vals spelen.
\nAls de Kerk niet dient, dient ze tot niets.”<\/p>\n
Dank u Jacques voor uw deinst aan onze diocesane kerk door de armen in het hart van de broederlijke gemeenschap te plaatsen.
\nMet u hebben we begrepen dat een Kerk alleen trouw kan zijn aan het Goede Nieuws van Christus door in nauwe solidariteit te leven met allen die de wereld in de steek laat.<\/p>\n
PDF: Jean-Fran\u00e7ois BERJONNEAU over Jacques GAILLOT nl<\/a><\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Jacques GAILLOT zei wel eens: “Als er nog maar \u00e9\u00e9n priester over was in het bisdom, zou ik hem tot gevangenisaalmoezenier benoemen.” Het was een prioriteit voor hem. Daar leefde Continue Reading →<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[78],"tags":[],"class_list":["post-6570","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-documentos"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6570","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6570"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6570\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6577,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6570\/revisions\/6577"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6570"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6570"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.iesuscaritas.org\/nl\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6570"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}